Enkele Vlaamse normen en waarden

Als ik jong ben dan is alles gratis en wordt er goed voor mij gezorgd. Door iedereen. Gepensioneerden, werklozen, zieken en ja, zelfs mensen zonder kinderen dragen af voor mij. Als ik echter volwassen ben wil ik zelf niets liever dan minder afdragen. Ik kijk immers vooral naar mezelf en ben belangrijker dan wie dan … Continue reading Enkele Vlaamse normen en waarden

“Vele mensen keren straatkinderen de rug toe, Amar reikt hen net de hand”

zuiddagreist

Geen ouders, geen veiligheid of zekerheid, geen huis, maar vooral geen thuis. Wij denken niet datéén van ons zich zo’n leven kan inbeelden. Voor de straatkinderen van Rio is dit dagelijkse realiteit.


Vandaag hebben we ons verdiept in de werking rond en met straatkinderen, met de organisatie Amar. Het is een organisatie die bestaat uit verschillende afdelingen. Enerzijds een straathoekwerking met een opvanghuis. Anderzijds een dagopvang en een 24-uren-huis, alle drie ondersteund door Kiyo. Dag in dag uit zorgen hartverwarmende mensen ervoor dat de kinderen zich thuis voelen.


Sport en spel brengen de nodige ontspanning. De organisatie is van mening dat sport een goede manier is om te ontladen. Wat ons het meest is bijgebleven, is de manier waarop de medewerkers de kinderen benaderden. De kinderen en jongeren worden gezien als zelfstandige individuen en niet als kleine, afhankelijke personen.

Binnen de 3 takken van Amar gelden er natuurlijk ook regels…

View original post 241 more words

Thomas: “Bij de supergezellige zonsondergang voelden we ons echt één in de groep”

Vandaag hadden we een welverdiend rustdagje gekregen in onze overvolle agenda, persoonlijk vond ik wel dat we aan wat ontspanning toe waren… In onze voormiddag waren we enkel met Lies en de a… Source: Thomas: "Bij de supergezellige zonsondergang voelden we ons echt één in de groep"

Femke: “Het vonkje om te strijden tegen de schending van mensenrechten is aangewakkerd” — zuiddagreist

23 juli 1993, acht kinderen vermoord op de voorgevel van de Candelaria-kerk. Het gaat om zwarte straatkinderen die, vermoedelijk in opdracht van managers van nabijgelegen hotels, door een groep politiemannen zijn neergeschoten. Toen men achter deze informatie kwam, werd het onderzoek meteen stopgezet. De overgebleven daders werden vrijgelaten. Tot zover de kennis over de gebeurtenis […] … Continue reading Femke: “Het vonkje om te strijden tegen de schending van mensenrechten is aangewakkerd” — zuiddagreist

Wonen en naar school gaan op de vuilnisbelt van Jardim Gramacho 

zuiddagreist


Jardim Gramacho telt 25000 inwoners die verstoten zijn van de samenleving. Gisteren hebben we zelf kunnen meemaken hoe het leven daar is. We hebben zeer veel informatie gekregen die we graag met jullie willen delen. Zo kunnen ook jullie een beeld vormen van het leven op de vuilnisbelt.

Wat opviel toen we Jardim Gramacho binnenwandelden, waren de gaswolken die boven de favela hingen. Deze wolken komen van de biogascentrale. De Braziliaanse overheid wil hiermee aantonen dat ze op een milieuvriendelijke manier aan energieopwekking doen, maar eigenlijk staat deze centrale er vooral voor de schijn. 80% van de opgewekte energie gaat verloren en hierdoor komen er schadelijke gassen in de lucht. Dat brengt ernstige gevolgen met zich mee. Inwoners van de favela kampen met gezondheidsproblemen. Zoals bijvoorbeeld een infectie aan de ogen die op termijn blindheid kan veroorzaken. Ook heeft de bevolking last van voortdurende hoofdpijn. Sommige van ons hadden, na…

View original post 263 more words

Marie: “De geëngageerde mensen in het project zijn minstens even mooi als de panorama’s van de voorbije dagen”

Prachtig geschreven Marie. Het Braziliaanse volk heeft onze respect nodig. Veel mensen belanden in de criminaliteit want, jammer genoeg, er zijn geen andere mogelijkheden om te overleven. De Wereld heeft mensen nodig die zich engageren om het leven van anderen gemakkelijker te maken. Als wij elkaar elke dag een mooie woordje zeggen, gebaar geven en elkaar lief hebben ben ik zeker dat wij een heel groot verschil kunnen maken. Wij hebben meer mensen zoals jullie nodig.

zuiddagreist


Hoe moet ik dit bericht starten… Het grootste deel van de tijd weet ik altijd wat te zeggen, staat mijn mond niet stil maar nu gaat het toch iets moeilijker. Vandaag zijn we voor de eerste keer naar de favela Jardim Gramacho geweest. Daar bevindt zich de school van KIYO en PAMEN.
Eerst kregen we een kleine rondleiding in de leuke school met 2 klaslokaaltjes en een koer met speeltuigen. De school is gelegen aan de rand van de favela, dus toen we daar aankwamen wisten we eigenlijk nog niet aan wat we ons konden verwachten.

Dit werd snel duidelijk na 30 meter wandelen. Deze plek was niet zoals het ‘Rio de Janeiro’ dat ik de afgelopen dagen gezien heb. De mooie natuur, prachtige uitzichten, grote gebouwen veranderden in één oogopslag naar een vuilnisbelt waar mensen in primitieve huisjes leven. Er zijn geen woorden om dit te beschrijven, je weet…

View original post 221 more words

Thomas: ‘Door de hechte groepssfeer lijkt het alsof we hier al veel langer zijn”

Vanochtend zijn wij in Rio de Janeiro geland. Jan van KIYO kwam ons ophalen en begeleidde ons naar onze hostel. Onderweg merkten we op dat de armere en rijkere wijken gewoon kriskras door elkaar bestaan. Dit geeft natuurlijk een heel diverse sfeer aan de stad. Eenmaal in onze hostel vertelde Jan ons dat de overheid … Continue reading Thomas: ‘Door de hechte groepssfeer lijkt het alsof we hier al veel langer zijn”

De Portugese connectie

Bron    (foto's: Jan Smets) Dat er een Spaanse connectie is met onze stad is geen geheim.  Door onsKareltje die in Mechelen groot werd, hangend aan de rokken van tante Margareta, en later een alomtegenwoordig vorst werd in wiens Rijk de zon nooit onderging, kwamen stad en contreien in Spaanse handen terecht.  De doorluchtige Keizer had Spanje … Continue reading De Portugese connectie